Jakie były zwyczaje Majów

Jakie były zwyczaje Majów? Jeśli odwiedziłeś południowy Meksyk i widziałeś miejsca takie jak Chichen Itza na Półwyspie Jukatan czy Comalcalco , prawdopodobnie zadałeś sobie to pytanie. Ponieważ ta starożytna cywilizacja Mezoameryki wciąż budzi w nas ogromne zainteresowanie.

W ciągu ponad trzech tysięcy lat swojej historii kultura Majów osiągnęła wysoki poziom rozwoju . Była zdolna do budowania kolosalnych piramid i innych budowli, które doskonale przetrwały próbę czasu; do organizowania złożonych systemów politycznych w ramach struktur miast-państw; do tworzenia sieci handlowych na rozległych terytoriach; oraz do osiągnięcia znaczącego poziomu rozwoju intelektualnego, z najbardziej zaawansowanym systemem pisma w całej Ameryce Środkowej. Jeśli chcesz odkryć, jak wyglądały zwyczaje Majów, zachęcamy do dalszej lektury.

Jak wyglądały zwyczaje Majów w okresie największej świetności

Najlepszym sposobem na zrozumienie zwyczajów Majów jest skupienie się na okresie przybycia Hiszpanów . Dzieje się tak z dwóch powodów: jest to okres najlepiej udokumentowany oraz czas, w którym cywilizacja ta osiągnęła szczyt rozwoju. Przeanalizujemy te zwyczaje, grupując je w różnych obszarach społecznych.

Religia

Podobnie jak wszyscy ich środkowoamerykańscy sąsiedzi, Majowie byli politeistami . Wśród ich bóstw znajdowała się Itzamna , bóg stwórca, który uosabiał kosmos, a konkretnie słońce. Ale było też czterech Chaaców , czyli bogów burzy; Pawatun podtrzymywał Ziemię, a Bacab niebiosa.

Bóstwo pierzastego węża, które w zależności od regionu otrzymywało różne nazwy (na przykład w Jukatanie nazywano je Kukulkan ), oraz Quetzalcoatl , bóg życia, również miały ogromne znaczenie. Majowie mieli nawet własną świętą księgę o mitycznych początkach świata: Popol Vuh , zwaną również Księgą Rady , ponieważ zawierała znaczną część wiedzy ich cywilizacji.

Z drugiej strony, Majowie mieli dość okrutne wyobrażenie o swoich bogach. Składali im hołd poprzez ofiary z ludzi , ponieważ wierzyli, że w ten sposób ich wyżywią i zadowolą. Można jednak powiedzieć, że zabijali, aby żyć dłużej. Majowie uważali, że dając życie swoim bóstwom, przedłużają swoje własne.

Nie był to jedyny powód, dla którego składano ofiary z ludzi. Składano je również w celu proszenia o dobre plony i inne sprawy związane z funkcjonowaniem wszechświata, takie jak pory roku i pogoda.

Wreszcie, podczas gdy ich Olimp był zarezerwowany dla bogów, Majowie mieli własne niebo. Xibalba była tym miejscem, ale trafiali tam zarówno dobrzy, jak i źli. W zależności od zachowania byli traktowani z życzliwością lub surowością.

Ceremonie Majów

Ściśle związane z religią były ceremonie ludu Majów. Nie we wszystkich przypadkach tak było, niektóre z nich były bluźniercze. Ale w każdym razie wszystko, co dotyczy ich rytuałów, z pewnością przyciągnie twoją uwagę. Pokażemy wam niektóre z tych ceremonii.

Kult cenotów

Te leje krasowe, czyli obszary zapadniętego terenu krasowego, są bardzo powszechne na półwyspie Jukatan, gdzie znajdują się miasta turystyczne tzw. Riwiery Majów. Ponieważ odwiedzisz je, jeśli wybierzesz się w te okolice, warto wspomnieć, że dla Majów cenoty były miejscami świętymi . Uważali je za wrota do świata podziemnego i dlatego odprawiali w nich ceremonie i składali ofiary.

Gra w piłkę, nieunikniona, gdy mówimy o zwyczajach Majów

Pok-pok , czyli gra w piłkę, miała dla tego ludu zupełnie inny charakter , będąc jedną z najpopularniejszych ceremonii w ich obyczajach. Do dziś można zobaczyć dwory, na których grano w tę grę, na stanowiskach archeologicznych. Miała ona jednak również ogromne znaczenie dla Majów. Za pomocą tych gier rozwiązywali spory między miastami; innymi słowy, była to alternatywa dla wojny.

Jednak ci, którzy przegrali mecz, byli zazwyczaj składani w ofierze. Dlatego też gra ta miała również istotny element rytualny . Ponieważ z pewnością zainteresuje Cię, na czym polegała ta gra, powiemy Ci, że polegała ona na przerzucaniu piłki nad murowaną siatką, tak aby nie dotykała ona ziemi. Można było ją uderzać tylko barkami, łokciami lub biodrami.

Hanal Pixan, jego dzień śmierci

Podobnie jak dzisiaj, Majowie również obchodzili Dzień Zmarłych. Był to festiwal Hanal Pixan , podczas którego wspominali bliskich poprzez kadzidło, muzykę, jedzenie i inne ceremonie.

Akty uznania dla zbiorów

Bądź wdzięczny, że żniwa są aktem obecnym we wszystkich kulturach świata, w przeszłości i obecnie. Majowie mieli różne ceremonie związane z całym procesem żyzności ziemi.

Z Pa Puul prosili niebiosa o deszcz, a z Sac Ha o wzrost kukurydzy. Po zebraniu plonów ziemi, dziękowali za nie tańcem Nan Pach . Podczas tej ostatniej ceremonii tworzyli lalki z kolb kukurydzy, ustawiali je na ołtarzach i odmawiali modlitwy, popijając pinol , napój zrobiony z samej kukurydzy.

Inne rytuały

Xukulen było ceremonią nawiązywania kontaktu z Itzamną, bogiem stwórcą, i proszenia o zdrowie i pomyślność, natomiast Hetzmek był rodzajem ceremonii chrztu najmłodszych dzieci.

Polityka i struktura społeczna

Majowie mieli monarchię jako formę rządów , choć bardzo różniącą się od tych, które istniały na przykład w Hiszpanii, Anglii czy Francji w tamtym czasie. Niemniej jednak łączyły ją pewne podobieństwa. Ich królowie byli uważani za synów Boga, a zatem ich władza pochodziła od Boga . Jednocześnie rządzili swoim miastem-państwem lub terytorium, a nawet pełnili funkcję kapłanów.

Jeśli chodzi o społeczeństwo, klasa rządząca, czyli wyższa, składała się nie tylko z samego króla, ale także z innych kapłanów praktykujących szamanizm . Religia odgrywała bardzo ważną rolę w świecie Majów, dlatego szamani posiadali ogromną władzę. Uczestniczyli nawet w decyzjach monarchy. Trzecią warstwę, wśród bogaczy, stanowili arystokraci , których tytuły były dziedziczne i którzy również doradzali królowi.

Z drugiej strony istniała klasa niższa, obejmująca robotników i służbę, a także najniższy szczebel społeczny: niewolnicy . Ci ostatni nie posiadali żadnych praw i byli własnością szlachty, która ich nabyła. Ostatecznie, wraz z rozwojem cywilizacji Majów, wyłoniła się klasa średnia , składająca się z urzędników, kupców, rzemieślników i średniego szczebla wojskowych.

Wojsko i wojna

Wojna miała ogromne znaczenie w mentalności tego ludu prekolumbijskiego. Wojny często toczyły się między sobą lub z sąsiednimi terytoriami, a armia Majów była dobrze przygotowana i prowadzona z niezwykłą dyscypliną . Chociaż istniała armia najemników , wszyscy sprawni fizycznie dorośli mężczyźni byli zobowiązani do udziału w działaniach wojennych i wydaje się, że kobiety również odgrywały pewną rolę w tych konfliktach.

Co więcej, wojownicy Majów używali łuku i strzał jako broni . Jednak głównie posługiwali się atlatlem , miotaczem rzutek, a w czasach Hiszpanów – długim mieczem lub mieczem dwuręcznym . Dodatkowo, okrywali swoje ciała zbroją z pikowanej bawełny, utwardzanej słoną wodą.

Miasta i architektura Majów, najbardziej znane zwyczaje Majów

Miasta tej prekolumbijskiej cywilizacji nie były planowane pod względem urbanistycznym. W związku z tym rozwijały się nieregularnie . Jednak prawie wszystkie miały centrum składające się z budynków ceremonialnych i administracyjnych, a wokół niego, z czasem, powstawały liczne osiedla mieszkaniowe.

Architektura Majów była o wiele bardziej złożona , do tego stopnia, że ​​cywilizacja ta jest uważana za jedną z najbardziej zaawansowanych starożytności pod względem budownictwa. Zatrudniali nawet wyspecjalizowanych robotników.

Budowali place, dziedzińce, boiska i sacbeob, czyli groble. Przede wszystkim jednak wznosili pałace, świątynie, piramidy, a nawet obserwatoria. Wiele z tych budowli było również zdobionych malowidłami, rzeźbami lub stiukowymi płaskorzeźbami.

Jedną z ich najwspanialszych konstrukcji jest prawdopodobnie piramida triasowa . Składa się ona z głównego budynku, flankowanego przez dwa mniejsze, zwrócone do wewnątrz, zbudowane na tej samej podstawie. Osiągały one ogromne rozmiary i uważa się, że ta forma była związana z mitologią tej cywilizacji.

Sztuka Majów

Sztuka Majów miała przede wszystkim charakter rytualny , choć obejmowała również inne tematy. Składała się z rzeźb z kamienia lub drewna, malowideł, kamieni szlachetnych i ceramiki. Majowie mieli szczególne upodobanie do kolorów zielonego i niebieskiego, dlatego szeroko wykorzystywali jadeit w tych odcieniach.

Co więcej, kamienne stele są powszechne w ich miastach . Przede wszystkim jednak fasady zdobione jaskrawo kolorowym, malowanym stiukiem są uderzające. W rzeczywistości mieli oni bogatą tradycję malarstwa ściennego . Jeśli chodzi o ceramikę, posiadali zaawansowane techniki wypalania, choć brakowało im kół garncarskich . Dlatego okrągłe przedmioty, takie jak wazony, wytwarzano innymi technikami, takimi jak zwijanie.

Język i pismo niezbędne do poznania zwyczajów Majów

Każde terytorium tej cywilizacji miało swój własny język. Jednak wszystkie wywodzą się ze wspólnego języka zwanego protomajskim , który prawdopodobnie pochodzi z wyżyn Gwatemali. Co więcej, wszystkie zachowane teksty z okresu klasycznego (około III wieku p.n.e.) wydają się być napisane w języku znanym jako ch'olti', czyli klasycznym języku majańskim.

Pismo tej cywilizacji ma ogromne znaczenie dla zrozumienia jej zwyczajów. Dzieje się tak z dwóch powodów: osiągnęła wysoki poziom wyrafinowania , a przede wszystkim znamy je dzięki inskrypcjom i tekstom, które po sobie pozostawiła.

Choć niektórzy badacze temu zaprzeczają, inni wskazują na wysoki poziom rozwoju tego systemu pisma. Najwcześniejsze przykłady pochodzą z III wieku p.n.e. Jednak wcześniej istniały inne systemy pisma w Mezoameryce, takie jak pismo zapoteckie.

To rodzaj pisma glificznego , co oznacza, że ​​opiera się na hieroglifach, podobnych do pisma starożytnego Egiptu. Mówiąc dokładniej, wykorzystuje logogramy , czyli reprezentacje słowne, w połączeniu ze znakami sylabicznymi . Zostało ono już niemal całkowicie odczytane.

Zachowały się cztery przedkolumbijskie księgi Majów. Kodeks Madrycki to tekst wróżbiarski oparty na tzolkin , czyli świętym cyklu dni dla tego ludu Mezoameryki. Kodeks Drezdeński zawiera tablice astronomiczne i astrologiczne, a także opisy ceremonii związanych z Nowym Rokiem. Kodeks Paryski jest uważany za swego rodzaju podręcznik dla kapłanów Majów. Wreszcie, Kodeks Grolier , którego autentyczność do niedawna była przedmiotem sporów, został potwierdzony jako autentyczny i zawiera wizerunki bóstw.

Astronomia i kalendarz Majów

Na temat wiedzy astronomicznej i dat kalendarzowych Majów powstało tak wiele spekulacji, że konieczne jest omówienie ich wszystkich. Prawdą jest, że ta prekolumbijska cywilizacja szczegółowo badała ciała niebieskie.

Ich celem nie było jednak zrozumienie wszechświata; miały one raczej cel astrologiczny i wróżbiarski . Co ciekawe, zaćmienia Słońca i Księżyca uważali za szczególnie złowieszcze oznaki nieszczęścia.

Jeśli chodzi o kalendarz, Majowie potrafili obliczyć rok słoneczny jeszcze lepiej niż ówczesni Europejczycy. Dzielili swój czas na dni, czyli kin , okresy dwudziestodniowe, czyli winai , oraz lata 360-dniowe, czyli tun . Oparli jednak swój system na trzech powiązanych ze sobą cyklach czasowych: wspomnianym tzolkin , liczącym 260 dni; haab, liczącym 365 dni; oraz tzw. kalendarzu rocznym , trwającym 52 lata.

Gospodarka i handel

Na koniec omówimy gospodarkę Majów. Jeśli chodzi o ich rolnictwo, wydaje się, że dysponowali zaawansowanymi technikami . Uprawiali je na tarasach i innych wzniesieniach, nawadnianych kanałami . Wśród uprawianych przez nich produktów rolnych, bardzo ważne były kukurydza, maniok, fasola, dynia, słoneczniki i bawełna. Kakao również było wysoko cenione , zwłaszcza przez klasy rządzące, do tego stopnia, że ​​czasami służyło jako waluta.

Z drugiej strony, Majowie wydają się być znakomitymi kupcami . Duże miasta były siedzibą targów i stały się ważnymi ośrodkami handlowymi. Towary transportowano na zwierzętach groblami lub łodziami rzekami, docierając do całego regionu Mezoameryki . Najbardziej poszukiwanymi towarami były tekstylia, biżuteria i ceramika, ale także produkty spożywcze.

Podsumowując, pokazaliśmy Wam, jak wyglądały zwyczaje Majów , jednej z najbardziej rozwiniętych cywilizacji prekolumbijskich w Ameryce. Tworzyli oni społeczeństwo głęboko zainteresowane astronomią i architekturą, ale także handlem i cennymi przedmiotami.