Francisco de Paula Santander jest uważany za jedną z najważniejszych postaci w historii niepodległości Kolumbii . Był prezydentem Nowej Granady w latach 1832-1837. Jego postać historyczna jest dziś powszechnie uznawana w Kolumbii , gdzie wspomina się go jako „człowieka prawa ”.
Oprócz geniuszu politycznego i militarnego, który przyniósł mu przydomek „Organizator Zwycięstwa ”, Francisco de Paula Santander był również orędownikiem ważnych postępów społecznych. Stworzył pierwszy system edukacji publicznej w Kolumbii.
Francisco de Paula Santander urodził się 2 kwietnia 1792 r. w Villa del Rosario de Cúcuta w kreolskiej rodzinie o długich tradycjach wojskowych . Dzieciństwo spędził na rodzinnej plantacji kakao i trzciny cukrowej.
W 1805 roku przeniósł się do Santafé de Bogotá (dzisiejszej Bogoty, stolicy kraju), aby studiować nauki polityczne i prawo. W wieku 18 lat wstąpił do wojska, aby odbyć służbę wojskową, tuż przed rozpoczęciem procesu niepodległościowego hiszpańskich kolonii w Ameryce.
Twoja rola w odzyskaniu niepodległości Kolumbii
Francisco de Paula Santander od samego początku był zagorzałym zwolennikiem niepodległości . Zaciągnął się jako ochotnik do Batalionu Piechoty Gwardii Narodowej, gdzie w 1812 roku osiągnął stopień kapitana.
Został ranny i wzięty do niewoli w bitwie pod San Victorino (1813), która starła ze sobą dwie frakcje ruchu niepodległościowego – centralistów i federalistów. Wkrótce potem został uwolniony i dosłużył się stopnia majora w armii Simóna Bolívara.
Brał udział w obronie doliny Cúcuta przed wojskami rojalistów przybyłymi z Hiszpanii. Następnie zorganizował odwrót swoich wojsk po klęsce pod Cachirí w lutym 1816 roku. Tego samego roku, w październiku, wyróżnił się w bitwie pod El Yagual. Poprowadził tam bohaterską szarżę, która zapewniła zwycięstwo stronie patriotów.
Francisco de Paula Santander był jednym z architektów zwycięstwa patrioty w bitwie pod Boyacá (1819)
Jego wielokrotne działania wojenne zapewniły mu dalsze awanse. Już w wieku zaledwie 27 lat, będąc generałem brygady, poprowadził swoje wojska do zwycięstwa pod Boyacá (1819), które przypieczętowało ostateczny sukces kampanii wyzwoleńczej Nowej Granady . Za te czyny został okrzyknięty przez współczesnych „Bohaterem Boyacá ”.
Santander przeciwko Bolívarowi
Po zwycięstwie pod Boyacá, José de Paula Santander nakazał egzekucję dowódcy armii hiszpańskiej, José Maríi Barreiro, wraz z 38 jego oficerami. Ten akt zapoczątkował jego pierwszy poważny konflikt z Simónem Bolívarem , który uważał takie egzekucje za niepotrzebne i szkodliwe dla międzynarodowego poparcia dla sprawy Wyzwolicieli. U podłoża tego konfliktu leżała rywalizacja polityczna, która wyłoniła się między oboma przywódcami podczas wojen o niepodległość i z czasem się nasiliła.
W 1819 roku, gdy niepodległość Wielkiej Kolumbii (państwa obejmującego dzisiejszą Kolumbię, Wenezuelę, Panamę i Ekwador) stała się już faktem, Francisco de Paula został mianowany wiceprezydentem państwa Cundinamarca , podczas gdy Bolívar przejął funkcję prezydenta.
Mapa Gran Kolumbii (1819-1831)
Nowy spór między dwoma przywódcami pojawił się podczas kampanii Bolívara na południu. W ich trakcie Santander nie zapewnił żądanych materiałów i zasobów ludzkich. Sukces kampanii chwilowo pogrzebał nieporozumienia.
W 1826 roku wybuchł kolejny kryzys między zwolennikami Bolívara a jego przeciwnikami, którzy oskarżali go o autorytarne i arbitralne sprawowanie władzy. Wśród przeciwników był Francisco de Paula Santander, który brał udział w nieudanym spisku wrześniowym, mającym na celu obalenie go. Santander został oskarżony o zdradę i skazany na śmierć , choć ostatecznie ułaskawiony przez samego Bolívara.
Francisco de Paula Santander, prezes Nueva Granada
W 1830 roku, po rozpadzie Wielkiej Kolumbii, Francisco José de Paula Santander powrócił z wygnania w Stanach Zjednoczonych. Po podpisaniu konstytucji stanu Nowa Granada , prekursora dzisiejszej Kolumbii, objął urząd prezydenta Republiki 7 października 1832 roku.
W ostatnich latach swojego życia, między 1832 a 1837 rokiem, Santander skupił się na budowaniu fundamentów nowego państwa. W sferze gospodarczej promował eksport produktów rolnych i dążył do ujednolicenia systemu monetarnego w kraju. Popierał również tworzenie świeckich szkół publicznych i uniwersytetów.
Rachunek za 2.000 peso kolumbijskich
Pod jego mandatem Nueva Granada (przyszła Kolumbia) została pierwszym hiszpańsko-amerykańskim państwem, które uzyskało oficjalne uznanie Stolicy Apostolskiej.
Dziś departamenty Santander i Norte de Santander noszą jego imię. Ponadto w Pałacu Sprawiedliwości w Bogocie znajduje się inskrypcja z jednym z jego słynnych cytatów : „Kolumbijczycy: Broń dała wam niepodległość. Prawo da wam wolność”.
Cały kraj jest pełen posągów, pomników i odniesień do Francisco de Paula Santander. Jego wizerunek pojawiał się również w historii na banknotach o nominałach 1, 100, 500 i 1.000 peso.